Co łączy „Barbaros” i koalicję antyhitlerowską?

4 września mógłby być unijnym świętem Wolnej Europy ale nie jest, bo wszystko wydarzyło się chyba zbyt dawno… 4 września 476 r. stało się coś co sprawiło, że mieszkańcy Europy mogli odetchnąć z ulgą. Coś co można porównać do Desantu w Normandii, albo Monte Cassino. Dlaczego? Bo gdyby nie to jedynym językiem w Europie była by łacina.

Słowo „Imperializm” oznacza taką ideologię, w której to dany kraj dąży do podporządkowania sobie innych narodów, grup, krajów, organizacji. Skąd jednak ta nazwa? Skąd wzięło się słowo Imperializm? Stalinizm, wziął się od Stalina, Nazizm ma korzenie w III Rzeszy, Markzizm od Karola Marksa… Imperializm to z kolei ideologia związana z postacią Imperatora, Cesarza Rzymskiego, czyli po prostu – Imperium Romanum. Określeniem „Imperializm” oznaczał, że jakiś kraj zachowuje się podobnie do Rzymu. Np. Hiszpania atakująca Meksyk czy Państwo Inków, albo Hitler napadający na całą Europę. Sytuacja związana z Hitlerem, zmusiła Europejczyków do zjednoczenia się przeciwko wspólnemu wrogowi – zwiększyło to integrację Europejską i przyczyniło się do stabilizacja różnych części Europy, dekady potem. Nie był to jednak pierwszy taki przypadek. Wydarzył się już wcześniej choć na mniejszą skalę.

Jakie było to wydarzenie? Koalicja przeciw Szwecji w czasach I Wojny Europejskiej? Nie, bo wojna nie była związana tylko ze Szwecją. Wojna z Napoleonem w czasie II Wojny Europejskiej? Nie, bo większość osób uważa że Napoleon miał rację i dążył do obalenia monarchii absolutnych, łamiących prawa człowieka (czyli Rewolucja Francuska itd.) Kiedy więc się to wydarzyło? Znacznie dawniej….

Zaczęło się niewinnie, od jednego miasta, które walczyło z innym. W ciągu 400 lat podbiło całą Italię. Skończyło się to tym, że powstała struktura bardzo silna jak na tamte czasy. Rzym nie poprzestał na wojnie w Italii i rozpoczął się podbój innych państw. Padli Berberowie (Maroka), Kartagińczycy (Libia), Iberowie (Hiszpania), Galowie (Francja), Belgowie, niektórzy Germanie (w tym Allemanowie) czy Brytowie. Ludy wschodu stawiły natomiast opór. Podbito Trację, Dalmację czy część Dacji jednak na rzece Dunaj obrona stawiła niemal niezniszczalną tarczę. Również Piktowie (czyli Szkoci) starali się przeciwdziałać Cesarstwu, atakując garnizony w Brytanii.

Cesarstwo Rzymskie narobiło sobie bardzo pokaźną listę wrogów, przez liczne zbrodnie wojenne – wojny napastnicze, niewolnictwo i marginalne traktowani innych ludzi niż mieszkańcy Italii. O ile ludzie z Zachodniego-Południa zostali pokonani, to ludzie z Wschodniej-Północy mieli odrębne geny, sposób działania, kulturę i technologię, która okazała się dla Cesarstwa Rzymskiego kamieniem na kosę.

W końcu miarka się przebrała i najwyraźniej mieszkańcy wschodu powiedzieli sobie, że jeśli nie wspomogą podbitych ludów, zarówno ludy pobite jak i (jeszcze) wolna Europa mogą źle skończyć. Tak zaczęło się pierwsze w historii Europy „Responsible for Protect” na skalę międzynarodową. Brzmi współcześnie, ale przecież wojna nigdy się nie zmienia. Albo Wschód, albo Rzym. Albo Imperializm, albo wolność. Było to wprawdzie obrona konieczna zbiorowa, ale też przede wszystkim, wojna prewencyjna i nieprawdopodobny kontratak. Po prostu w pewnym momencie Rzym przekroczył pewną granicę i reakcja mogła być tylko jedna.

Gdzie to ustalono? Na jakimś wiecu, zgromadzeniu? Gdzie była „Rzymska Konferencja Teherańska”? Nie wiadomo, bo źródeł nie ma. Opisy odnośnie przyczyn tych wojen są niejasne, ale analizując sytuację, nie mamy wątpliwości że jednak było tak jak powyżej.

Około 375 roku na tereny Pannoni, przybyli stepowi Hunowie i utworzyli tam swoje państwo, później zwane Kaganatem Awarów, a współcześnie – Węgrami (Hungaria). W wyniku mieszania się rdzennego społeczeństwa Pannoni z Hunami, powstał specyficzny naród, określający się mianem Magyar. Hunowie nie wahali się walczyć z Cesarstwem Rzymskim i wypędzać kolejne oddziały z Pannoni. Taka sytuacja sprawiła, że wiele ludów zyskało na odwadze, widząc podejście Hunów co najpewniej zwiększyło ilość społeczności, które chciały znacznie gwałtowniej przeciwstawić się Rzymowi.

Goci już od III wieku przygotowywali się do wojny z Rzymem. Zaczęło się od potężnych kontentengenów stacjonujących w okolicach Dunaju. Kontegeny podzieliły się na dwie, liczbę grupy – Wizygotów i Ostrogotów. 378 roku Ostrogoci uderzyli na Bułgarię tocząc walki pod Andrianopolem.

Duże problemy związane z zażądaniem tak dużym państwem, sprawiły 395 podzielono Cesarstwo na dwa. Wrogowie Rzymu tylko na to czekali. Jednocześnie trwała bowiem ofensywa Ostrogotów na Grecję i Ateny.

W 400 roku n.e. Burgundowie zamieszkujący tereny dzisiejszej Polski przeprowadzili błyskawiczne uderzenie na Wormację. W międzyczasie to samo zrobili Wandalowie, którzy zaczęli wraz z Burgundami porwać wypędzić Rzymian spod rzeki Ren, cofając ich wgłęb Galii. Wspomogli ich, także Alanowie ze terenów Ukrainy. Tak samo jak w przypadku Kwadów.

W 401 siły Ostrogotów przedarły się przez Bałkany i wyzwoliły Dalmację, a W 406 roku Burgundowie wyzwolili istotny fragment Galii, które od tego czasy zwany jest Burgundią. W 410 roku siły Ostrogonów uderzyły na północne Włochy i miast oRzym.

W 411 roku Swebowie zdobyli Galicję w Hiszpanii. Tereny na południe do niej zostały zajęte przez Alanów, w międzyczasie Wandalowie po udanym przepędzeniu Rzymian z większości terenów Galii, prowadziły kompanię na południu Hiszpanii. Wizygoci z kolei działali na wschodzie Półwyspu Iberyjskiego. W 413 padła Narbona, a w 415 uderzyli na Kartagenę. W 418 Kartagena. pada pod naporem Wandalów, zaś w 418 Wizygoci zakończyli operację w Hiszpanii środkowej. Powstały tam różnorodne strefy okupacyjne.

425 rok to zwycięstwo Wandalów na wyspach, na wschód od Hiszpanii, 430 rok to już tylko prosta droga przez Maroko i Tunezję. W 439 roku rozpoczęło się zdobywanie Kartaginy. W 456 roku uderzono na Leptis Magna, a następnie wyzwalając dzisiejszą Algerie i Libię.

Straty jakie ponieśli Rzymianie w Galii, utrudniły działania na morzu. Wówczas to Anglowie, Sasi i Jutowie z Danii przeprowadzili szturm siłami morskimi. w 450 roku doszło do desantu w Bretanii, która szybko uległą deromanizacji dokonanej przez wojska Wikingów. Z tego powodu, rejon ten nazywano potem Anglią. W 455 roku Frankowie z dzisiejszej Holandii przyłączyli się do wojny w Galii, kończąc ją na niekorzyść Rzymu. Z tego powodu rejon ten jest dziś nazywany Francją, choć Galowie stanowią zdecydowaną większość jego ancesorów. W tym samym roku Ostrogoci wyzwolili Noryncję.

W tym samym roku doszło do desantu marynarki wojennej Wandali u boków Rzymu. Siły były miażdżące. Nie wąchały się niszczyć murów, wykorzystując ich słabe punkty, atakować ważne osoby polityczne i niszczyć pomniki Cesarzy. Rzym został spustoszony. Rok potem zdobyto Sardynię. W 457 roku z kolei dokończono ostatnią operację Wizygotów w Galii.

461 rok to zdobycie przez Wandalów Sycylii, a 467 to wdarcie się do Grecji. W 470 Ostrogoci wyzwolili dzisiejszą Serbię, oraz przepędzili Rzymian z północnej Bułgarii.

472 roku Burgundowie w porozumieniu z rzymską opozycją zdobyli Rzym, a jego władca został zabity, a wojska cesarskie w stolicy – doszczętnie wyniszczone. Zachowała się jednak nadal władza Cesarza.

476 wybuchły walki toczone przez Alanów i Skiriów przeciw Cesarzowi. Agent Kwadów obalił wówczas ostatniego Cesarza i odesłał koronę do Bizancjum.

480 roku trwały kolejne zwycięstwa Ostrogotów nad siłami Wschodniorzymskimi, szczególnie w Grecji czy Bułgarii, a do 493 zakończyły się ostatnie operacje Ostrogotów na Bałkanach.

Gdy Hunowie,

Odbiwszy się od stolicy 413 roku zdobyli Narbonę

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s