Które narody są najbardziej spokrewnione z Słowianami?

Grupa Rusinów Moskiewskich na spotkaniu w stolicy.

Które narody są najbardziej spokrewnione ze Słowianami? Do których nam najbliżej? Czy jednocześnie z powodu pokrewieństwa, mają również podobną kulturę? Co to zmienia dla nas taka informacja? Dawniej, szukanie pokrewieństwa między Słowianami, a innymi ludami był wyłącznie w mocy tajnych projektów Stalina czy Rosyjskich Carów, dzisiaj jest możliwe dzięki współczesnym metodom badawczym. Które więc narody są najbardziej z nami spokrewnione? Jeśli mówić o Polsce i myśleć o pokrewieństwie, nasuwają się oczywiście narody takie jak Czesi, Słowacy, Rosjanie, Ukraińcy, Serbowie, potomkowie Połabian, Słoweńcy, Chorwaci czy Bułgarzy (którzy wbrew temu co może się zdawać, są narodem Słowiańskim nie tylko językowo). I o ile jest to oczywiste, to mało kto może odpowiedzieć na pytanie: a z kim są spokrewnieni sami Słowianie? Bowiem to największa (ponad 300 mln) grupa ludzi w „Europie”  (jeśli umieścić sztuczną granicę na Uralu), o zaskakująco podobnych językach, dzielonych na 3 podgrupy językowe.

Flagi krajów słowiańskojęzycznych wzbogacone o symbole ludowe, kojarzone z danym krajem
Folklor Ukraiński

Słowianie to dwa geny – R1a1a7 (wschód), oraz J2j2 – występujący na południu. Najprawdopodobniej Słowianie szli na południowy wschód, gdyż tylko taka opcja wyjaśnia stopniowe pojawianie się J2J2 przez Ukrainę, aż po Dalmację, a fakt że R1a1a7 też idzie również z „północnego wschodu na południowy zachód” (najstarsze, odkopane ślady DNA pochodzą z jeziora Onega w Karelii), a zbieżność języków i urody Chorwatów i Polaków (R1a1A7 versus J2j2) jest jednoznaczna, co sugeruje, że osoba która miała R1a1 urodziła pierwszą osobę o haplogrupie J2, nazywamy to wyodrębnieniem. Obecność haplogrupy R1a1a7 u Polaków, Słowian Wschodnich i Zachodnich, a i też południowych jest ogromna (ponad 60%), co w genetyce oznacza, że ponad połowa ludności tych ziem pochodzi do tej samej pary. Prócz tego w Polsce mamy: J2j2 oraz uralskie N1c1. Nie uwzględniłem tutaj gen celtyckiego, bowiem występuje ona tylko w rejonach gdzie mieszkają potomkowie niemieckich kolonistów (Malbork, Stargard, Gorlice) co również nie wymaga dalszych wyjaśnień.

Jako wskaźnik będzie stosowany wskaźnik R1a1 w danym narodzie, w porównaniu do występowania ilości takiej grupy w Polsce. Wskaźnik może wydawać się dziwny, ale jest bardzo często stosowany jako ustalenie pokrewieństwa Słowian z innymi ludami. Pominięto natomiast pojedyncze obszary Europy Zachodniej zamieszkiwane przez udokumentowanych historycznie polskich imigrantów (Burgundia, Katalonia, Andaluzja, Bretania) z przyczyn oczywistych. Badania DNA pochodzą między innymi z Transpacyfical Project, Eupedii i German Language DNA Tree Project,

Które więc narody są najbardziej spokrewnione ze Słowianami?

Węgrzy – 40/60 + J2

Mimo zawiłości unikalnego języka, Węgrzy są jednym z europejskich braci Słowian. Węgrzy to unikalny naród, którego język można określić jako podobny do kazachskiego czy mongolskigo, a jednocześnie południowosłowiańskiego, choć słowa są niezrozumiałe. Cechuje go duża ilość podwójnych samogłosek, a jednocześnie takie słowiańskie słowa jak „szajba” brzmią zdecydowanie węgiersko. Węgrzy to około 10 milionowy naród, który ma zarówno R1a1 jak i J2 w miarę podobnych proporcjach, wraz z Ukrainą oraz Rumunią, wydaje się stanowić brakujące ogniwo między ludami o dominacji R1a1 a J2.

Rumunowie – 40/60 + J2

Grupa Rumunek na spotkaniu ludowym

Negatywne skojarzenia łagodzi fakt, jako iż Romowie, Rumunowie, a Rome ma ze sobą miej więcej tyle wspólnego ile Indianie z Indiami. Rumunowie to ponad 20 milionowy naród i 4-ty kraj pod względem ludności w Europie Wschodniej, przez Rzymian zwany Dakami, czyli jednym z ludów tzw. Sarmatii czyli terenu od Bułgarii (Tracji), przez Rumunię i Ukrainę oraz Białoruś. Ta ostatnia wchodziła też w skład Scytii, czyli według greckiej nomenklatury – obszaru aż po Autaj i jest to kwestia istotna w określeniu późniejszy ludów. Sporo nazw miast w jeżyku Daków kończyło się na „ow” lub „owo”. Dakowie jako jedyny na wschodzie Europy, stale przejęli łacinę, choć nadal można natknąć się w języku Rumuńskim, na słowiańskie zgłoski i końcówki. Mieszkańcy Dacji często korzystali z przywilejów rzymskiego obywatelstwa, przedstawiając się jako „Rome” co zostało z przyzwyczajenia na tyle długo, aż zaczęli się nazywać Rumunami. Zaś „Romowie” (naród pochodzenia indyjskiego) przyszedł do Polski przez Bułgarię, Rumunią i Czechy. Stąd zaczęto ich zwać Romami (od Rumuni, gdzie zresztą sporo z nich mieszka) i Cyganami (od Czech, skąd też przychodzili). Jest to jednak lud nie związany ani z Rzymem, ani z Rumunami.

Litwini, Łotysze i Estowie 30/60

Litwini przy rzece

Litwa i Łotwa to grupa narodów zwana „Bałtyckimi” lub „Bałtosłowiańskimi”. Język Litewski (Lietuviu) oraz Łotewski (Letuviu) do siebie podobne, można też znaleźć podobne słowa jak w języku Polskim nawet na Łotwie. Litwa to ważny naród, bowiem przez wiele lat połączony z Polską unią Polsko-Litewską. Istotna jest też kwestia Estonian/Estów, bowiem choć uważa się że ich język jest bardziej podobny do Fińskiego, to jednak genetycznie jest spokrewniony bardziej z Łotyszami i Litwinami. Nie ma w tym nic niezwykłego – bowiem Estowie (Esti) jako lud, który pozostawał w separacji, często poza wpływem religii czy innego kraju (Rosji czy Polski), oraz żyjący na samym końcu obszaru dzisiejszych Republik Bałtyckich, nie uległ zmianom które nastąpiły w języku Litewskim i Łotewskim. Populacja 3 republik to około 5 mln ludzi. Litwini południowi ulegali od XV wieku polonizacji, co spowodowało na początku XX wieku, wojnę między Polską i Litwą, kiedy to Marszałek Józef Piłsudski próbował anektować Wilno z powodu ich deklaracji językowej w spisie powszechnym. Litwa zasłynęła dawniej z włączenia do siebie Białorusi i Rusi Czerwonej, zaś Łotwa i Litwa stanowiła państwo Zakonu Kawalerów Mieczowych.

Prusowie 30/60

Mieszkańcy przygranicznego miasta Gołdap

Prusowie to wyjątkowy krewny Finów, który dzięki separacji w puszczach wielkich jezior nie uległ wpływom i zmianom jako zastał republiki bałtyckie, stąd zachował gen N1c1 na równi z Finami. Stanowią niemal całą ludności północnej części województwa Warmińsko-Mazurskiego (i Pomezanii), Obwodu Kalingiradzkiego oraz blisko połowę ludności południowej części tego województwa oraz Prus Litewskich (Mariampol, Otta itd.) Po licznych agresjach na Polskę zostali powstrzymani po 40 latach ciężkich walk z Zakonem Krzyżackim, podczas których obie strony dokonywały gwałtownych i kontrowersyjnych metod walki, często ze stratami dla cywili. Ostatecznie na terenie Prus powstało Państwo Zakonu Krzyżackiego, którego władzę obalili sami Prusowie, tworząc Księstwo (potem Królestwo) Prus, łącząc siły z Połabianami, Ślązakami i Pomorzanami Zachodnimi (jako tzw. Prusacy) i razem nieodwracalnie przetasowali porządek Europy i większości świata. Prusowie ulegali latynizacji, a po XVII wieku ich język zanikał. Obecnie mówią po Polsku, Rosyjsku bądź Litewsku. Ich populacja to koło 2 miliony. Spokrewnionym z Prusami narodem są Jaćwingowie (mieszkańcy Suwalszczyzny czyli Sudowianie) o jednak nieporównywalnie łagodniejszej historii. Ich pokrewieństwo ze Słowianami, również wynosi 30/60.

Flaga języka Jaćwińskeigo

Finowie i Lapończycy 30/60

Laponki odbierają nagrodę filmową za film o Samach

Lapończycy czyli mieszkańcy północnej Szwecji, Norwegii oraz Finlandii, oraz Finowie – czyli mieszkańcy południowej Finlandii to jedna z dwóch (obok Skandynawów) niespokrewnionych ze sobą ludów półwyspu. Język Fiński, Lapoński i Estoński są do siebie podobne (zaliczane do język Uralskich), wszystkie 3 narody żyły w dość oddalonym obszarze kontynentu. Charakterystyczną cechą języka Fińskiego jest bardzo duża ilość podwójnych samogłosek i niezwykle częste występowanie samogłoski po spółgłosce, przed którą występowała taka sama samogłoska. Zarówno Finowie jak i Lapończycy utworzyli specyficzne struktury społeczne, zaś ich mitologia jest podobna do słowiańskiej, syberyjskiej, a nawet japońskiej. Wpływy mitologii fińskiej było widać, chociażby w słynnej powieści Dolina Muminków. Lapończycy ulegli sporej finizacji na terytorium Finlandi, zaś Lapończycy na wschodzie – skandynawizacji językowej, lecz jednocześnie lekko zmiękczając skandynawski język na terenie Szwedów i Norwegów (co nie wystąpiło z kolei w Dani). Obecnie Lapończycy i Skandynawowie dzielą półwysep po połowie na 2 odrębne strefy ludności, podobnie jak w z Finami w Finlandii, tam jednak różnice między obiema ludami są znikome.

Chazarowie 50/60

Event w Rostovie nad Donem

Lud zamieszkujący obszar pomiędzy Morzem Kaspijskim, a Morzem Czarnym na północ od gór Kaukaz. Opisywany był już w Biblii, gdzie uległ mityzacji. Chazarowie tworzyli własne państwo (Kaganat) i w ich dziełach można było natknąć się na wzmianki o „Kaganacie Północy”, którego to obecnie często uważa się za wzmianki o strukturach państwowe Słowian. Chazarowie w ostatnich wiekach naszej ery stali się częścią Rosji i stopniowo przyswajali język rosyjski, obecnie używając już niemal tylko tego jeżyka. Chazarów od ludów bliskowschodnich oddzielają góry Kaukaz. Wbrew teoriom z XX wieku, z wyjątkiem pojedynczych przypadków (Czeczeńcy i imigranci wczesnego średniowiecza) oba grupy ludów nigdy nie przekroczyły Kaukazu używając go jako granicę dwóch wielkich zbiorów cywilizacji, a granica to pozostaje niezwykle napięta do dziś. Zauważa się sporo podobieństwa antropologiczne między Chazarami, a mieszkańcami wschodniej i nie tylko Ukrainy, oba części należały do zachodniej Scytii. Chazarowie stali się częścią teorii spiskowych, między innymi tej, że mieli by krzyżować się z Izraelitami, naród Żydowski miał być fałszerstwo. Jednak testy DNA jednoznacznie wykluczają takie wydarzenia, potwierdzając też „nieprzekraczalność” Kaukazu. Uzbrojenie dawnych Chazarów przypomina mocno kulturę Hunów, Scytów czy Mongołów.

Hunowie 50/60

Huńskie uzbrojenie w muzeum

Hunowie to ludów, który w 5 wieku naszej ery wraz z kilkoma innymi, uderzył na Cesarstwo Rzymskie ze stepów Euroazji, wyzwalając Panonię, zakładając tam państwo i ostateczne wymierzając cios przez na północną Italię, przeganiając rzymskich żołnierzy z Wenecji. W technologii i Hunów można znaleźć wiele elementów uzbrojenia i przedmiotów typowych dla Mongołów, Autajczyków, Scytów (mieszkańców obszaru od Ukrainy po Ałtaj), Rusi, Tatarów, Słowian (uzbrojenie z czasów Mieszka, podobieństwo hełmów i innych elementów zbroi), a nawet Japończyków. Symbolika kulturowa zawiera elementy typowe dla Słowian, Kirigisów, Lapończyków, Kazachów, Mongołów, Japończyków, a nawet Inuitów. Hunowie można uznać też za jeden lud z Awarami bowiem, oba ludy były bliźniaczo podobne, założyły państwo na tym samym terytorium i w tym samym czasie przyszli na ten obszar, tak więc należy to uznać za 2 nazwy jednej populacji (trzeb zaznaczyć, też w momencie kiedy Hunów nazywano już Awarami ich władza sięgała też terenów Ukrainy, co sugeruje że państwo Hunów mogło się rozrosnąć). Gdy Hunowie połączyli się ze Słowiańskimi (biorąc pod uwagę ich geny), Pannończykami powstał lud określany przez ich potomków mianem Magyar, zaś kraj ten nazywano Hungary (gary – kraj, hungary – „kraj Hunów), co w Polsce przekręcono na Węgry. Niektóre teorie mówiły dawniej, że Madziarowie (bo tak się też Węgrów nazywa) mieli przybyć dopiero w XI wieku, lecz biorąc pod uwagę podobieństwo tych ludów, w XI mogła być nie więcej niż po prostu dodatkowa fala migracji ludów stepowych. W związku z połączeniem słowiańskich pannończyków z co prawda pokrewnym genetycznie (ale już zmienionym językowo, szczególnie prawdopodobne są tutaj wpływy mongolskie) powstał unikatowy lud finalny. Nie jest pewne, kim są Hunowie którzy zostali na terenach Euroazji, lecz najprawdopodobniej mogą to być Ałtajczycy, Kirgizi czy inny lud z rejonu, a możliwe, że Hunowie byli po prostu połączeniem powyższych. Ciekawe jest to, że Prokopiusz z Cezarei w VII wieku n.e. porównywał Słowian do Hunów.

Autajczycy 60/60

Para w Ałtajskich strojach ludowych, w górach

Autajczycy to lud żyjący w Republice Autaju i okolicach w Rosji. Wykazuje bardzo wysokie pokrewieństwo z Polakami, bowiem ponad połowa obu ludów pochodzi od tego samej pary. Według, niektórych teorii wyodrębnienie się prasłowiańskiego języka miało nastąpić właśnie w górach Autaj. W kulturze autajskiej można znaleźć elementy typowe dla Kirigisów, Turkmenów czy Słowian, dla obu narodów bardzo ważnym środkiem transportu był koń. Wartym wspomnienia elementem jest fakt, że wiele mitów słowiańskich pisywanych po 966 wieku, jest podobnych do tych przekazywanych przez tysiące lat przez Autajczyków, Ewaneków (lud na zachód od Sachalinu) i Jakutów, których mity zaczęto spisywać dopiero 800 lat później (!). Język autajski stał się też bazą dla badaczy. Bowiem ze względu na podobieństwa języki takie jak Jakucki, Ewanecki czy Mongolski są nazywane „językami autajskimi”. Do tego grona zaliczany jest też zazwyczaj język japoński i ajnuski, zaś wprawni obserwatorze pewni zauważą też podobieństwo do języków Inuitów, choć to zapewne dalsze pokrewieństwo. Trzeba zaznaczyć, że wszystkie te ludy łączy ze Słowianami coś jeszcze – niezwykle charakterystyczny dla Słowian Szamanizm, Animizm, Monizm, który w kulturach Europy Zachodniej (Skandynawia, Grecja, Celtowie) i bliskiego wschodu jest zerowy. Ałtaj leży też na terenie Scytii, w nomenklaturze greckiej.

Kirigizi 60/60

Kirgiskie stroje ludowe

Kirgizi to naród, w Azji Środkowej, którego język jak wiele jeżyków narodów państw regionu, zaliczany jest do grupy ałtajskiej. Kirgizi to lud, o którym mówiło się że „nigdy nie schodzi z konia. W czasach rzymskich Kirgizi, zwani byli Sogdianami i podobnie jak pozostałe cztery ludy na wschód od Morza Kaspijskiego leżały na terenie zwanym Rouhanem (wschodnio południową częścią Scytii), do której zaliczamy też podobne cztery państwa regionu. Kirgizi to lód, którego rdzenne elementy kultury materialnej, są podobne do kultury między innymi Białorusi. Stanowią oni naród bardzo waleczny. W ciągu 30 lat, trzykrotnie zafałszowano tam wybory i za każdym razem, dyktator został obalony w ciągu kilku dni lub godzin. Język Kirgizów przypomina języki takie jak rosyjski, choć bardziej przez brzmienie, niż znaczenie w skali znacznie wychodzącej poza potencjalne wpływy.

Tadżycy 60/60

Rodzina Tadżyków
Stroje ludowe Tadżykistanu

Naród zamieszkujący Tadżykistan, przez Greków zwany Baktrainami jest jednym z najbardziej spokrewnionych ludów ze Słowianami. Przez wiele lata Tadżykistan pozostawał pod wpływami Persji, co spowodowało że w ich języku zaczęły się pojawiać pewne motywy z języka Perskiego, co utrudniło potem klasyfikację języka tadżyckiego. W przeciwieństwie do Kirgizów, naród zamieszkuje raczej górskie tereny co zmieniło nieco sposób ich bycia, nadal pozostał jednak popularny w wielu innych krajach regionu kult jednostki, co przełożyło się na jednomyślność polityczną tego narodu.

Turkmeni 50/60

Prezydent Turkmensitanu

W Turkmenii posiadają wiele elementów kultury zbieżnych z Polską, Rosją czy Ałtajem. Podobnie jak Kirgizi czy Tadżycy, mimo wpływu religii muzułmańskiej, nie są zbyt konserwatywni jako nawrócony lud z zupełnie  innej grupy ludzi, coraz bardziej wraca do starych elementów kultury ludów ałtajskich, tych sprzed dotarcia wyznawców Mahometa. Turkmenii są narodem bardzo zdyscyplinowanym, stolica jest utrzymywana w jednostajnej barwie (także pod względem pojazdów), utrzymywane są specjalne zasady charakterystyczne tylko dla tego kraju, za to gas, woda i prąd są w 100% refundowane, zaś pustynne krajobrazy, zalesiane przez państwo, wspierane finansowo gigantycznymi złożami gazu ziemnego. Turkmenii byli przez Greków zwani Margianami, a przez Żydów – Chorasanami. Ich język nie ma, aż tylu podobieństw do rosyjskiego jak Kirigiski, ale i tak podobieństwa są wszechobecne i znacznie wychodzące poza potencjalne wpływy. Trzeba dodać, że wspominany wcześniej Kaganat Rouhanów przekształcony został w Pierwszy Kaganat Turketów. Z tego powodu języki Jakutów czy Tatarów nazywa się „językami Tureckimi”. Gdy Turketowie/Rouhanowie podbili Bizancjum i zlikwidowali Cesarstwo Wschodniorzymskie, ziemie te w Europie zaczęto nazywać Turcją, a rdzennych mieszkańców (Anatolian i Hetytów) – Turkami. Po odzyskaniu przez tą ludność niepodległości, nadal używa się języka dawnego najeźdźcy. Dlatego też język Turecki nie pasuje do innych języków bliskowschodniego regionu. Co ciekawe, charakterystyczny symbol ludów ałtajskich (koło jako symbol słońca z odwróconym księżycem na dole oznaczającym być może dolinę – obecny we fladze Kazachstanu i Mongolii od setek lat) został wówczas obrócony jako flaga władzy nad Turcją. To spowodowało, że od dwóch wieków używa się go jako symbol Islamu. Symbol słońca znalazł się na fladze Japonii, Grenlandii, Jakucji, Karelii czy Ałtaju, zaś w Polsce symbol słońca i „łuku” był używany przez pierwszych Piastów (wniknął w orła na herbie Dolnego Śląska) gdy to słońcem stał się motyw „krzyża z trąbkami”, reprezentujący interpretacje promieni przez ludzkie oko, używany w Polsce jeszcze przed naszą erą. Masowo widnieje w herbie wielu miast i odnaleziono podobne również z wykopalisk przedchrześcijańskich (nazwanego potocznie „luną”). Kto też wie czy oznaczają niebo o brzasku, gdyż kolorystyka większości z nich zgadza się z kolorystyką większości flag ałtajskich ludów. Do tego pierwszy orzeł na monecie przypominał mocno koguta, który to w folklorze Słowian oznacza wzejście jutrzenki i przepędzenie duchów nocy. Do tego motyw „ognika” przy kole na fladze Kaganatu Mongolskie jest taki sam jak symbol na herbie Ukrainy, a i używali go też Hunowie.

Uzbecy 50/60

Uzbeccy uczniowie

Naród Rouhański, zwany przez Greków Chorasmianami, a przez Izreaelitów – Chwarizmami. Podobnie jak w przypadku Kirgizów, język Uzbeków jest podobny do języka Ałtajczyków. Ciekawostką jest, to że zarówno w Tureckim, Uzbeckim, Kirgiskim i Tadżyckim, bóg to „xudo” lub „kudo”, co jest podobne do słowa „cudo” w języku polskim oznaczające zjawisko oddziaływania siły niebiańskiej. Tutaj jeszcze trzeba dodać podobieństwo kudo do japońskiego kami, oraz podobieństwo japońskiego kuro (czarny) do uzbeckiego kare (oznaczające czarny). Co ciekawe, termin to oznaczający istniał jeszcze przed wpływami Rosji. Uzbekistan jako kraj położony na jedwabny szlaku doczekał się wielu zabytków w stylu, który przyszedł do niego z południa, ale jednocześnie sami Uzbecy raczej nie podchodzą konserwatywnie do religii islamskiej, ważniejsze jest dla nich własna kultura, ich własne stroje ludowe (pełne motywów podobnych do słowiańskich) i ich własny sposób życia. Ich populacja to około 30 mln ludzi.

Ujgurzy 50/60

Ujgurki w strojach ludowych

Ujgurzy zwani też kiedyś Yuezinami lub Tokarianami to mniejszość w Chinach posiadająca własną autonomię – ogromną prowincję Xinjang przy granicy z Kirigstanem i Ałtajem. Ten naród przeszedł na Islam, stąd był i nadal jest często obiektem prześladowań ze strony chińskich komunistów. Obszar ten został nawrócony dawniej na islam, co jest bezpośrednią przyczyną działań komunistów. Foklor Ujgurów przypomina foklor Jakutów, Autajczyków czy Słowian. O ile ludy Ewaneków najprawdopodobniej dały początek Japończykom (haplogrupa „D1b”, szczegóły miejsca nieznane, ale wiadomo na Sachalin dotarli ze wschodu), a Jakuci – Inuitom (stąd nazwy takie jak Nebraska, Alaska, Ottawa) to według testów DNA (transpacifical project) Ujgurzy stanowią unikatowe, brakujące ogniwo między ludami ałtajskimi, a chińskimi, a jak się potem okazało – źródłem ludów austroazjatyckich (np. Wietnam), wschodnio-austronezyjskich (np. Singapur) i Tajlandczyków. To u Ujgurów (albo Mongołów?) miał się wyodrębnić haplogruopa „O”.

Hazarowie 60/60

Naród, którego nie należy mylić z Chazarami. To naród azjatycki zamieszkujący północy Afganistan. O ile południe Afganistanu jest zamieszkiwane przez typowo bliskowschodnie ludność, to północ zamieszkiwana jest przez lud spokrewniony z Ujgurami czy Tadżykami. Ludność Hazarska jest obecnie uważana za obiekt narażony na działania ze strony Talibów, jednak póki co nie dochodzi do wyraźnych prześladowań.

Pasztuni 50/60

Grupa pasztuńskich dziewczynek

Naród ten można opisać jako „Hazarów w Pakistanie”. O ile południe Pakistanu zamieszkuje typowo bliskowschodnia ludność to na północnej części przy Himalajach, żyje lud zwany Paszto. Naród łączy swoje tradycje z wpływami Islamu, a obecnie nie ma on problemów z istnieniem obok drugiej, większej grupy w Afganistanie. Warto odnotować, że zarówno Pasztuni jak i Hazarowie tworzą podwójną grupę zwaną Indo-Scytami, odnosi się to oczywiście do bliskości Indii. Jeśli jednak chcieć mówić o Indiach to trzeba uwzględnić inny istotny lud, który też wyjaśnia sporo kwestii.

Ariowie 50/60

Rodzina Ziony Hana

Ariowie to lud żyjący w Indiach i stanowiący sporą część ich populacji. O ile środkowe i południowe Indie to typowa ludność bliskowschodnia, spokrewniona z Persami to na północy blisko Himalaje mieszka ludność azjatycka, zwana Arjami. Ze zderzenia się populacji, język hinduski zawiera zarówno typowe „pustynne” bliskowschodnie brzmienie, jak i też miększe słowa, podobne do ałtajskich. Język Ariów był zapisywany przez „właściwych” Hindusów, lecz jednak zawierał już wówczas niestety sporo zapożyczeń od nich samych, a wzajemne wpływy były już obecne. Aria po hindusku oznaczała „szlachetny”, tak też zwano w starożytności Sarmatów. W XX wieku zachodnioeuropejscy badacze zaczęli zastanawiać się nad podobieństwem języków zachodnioeuropejskich do języka hindusów i persów. To stworzyło teorią o bliskowschodnim pochodzeniu Greków czy Celtów. Jednocześnie jednak problem nastąpił przy językach słowiańskich i bałtosłowiańskich. Bowiem pierwsze słowo w tych językach zapisywano kilkaset lat po chrystianizacji, w czasie gdy zdążyły już one nabrać zapożyczeń. Jednocześnie sami spokrewnieni ze Słowianami, Arjowie robili to samo od hindusów. W Rzymie łacina powstała przy substracie ałtajskiego ludu Etrusków założyciele między innymi miasta Watykan (chan?), którzy „zmiękczyli” twarde celtyckie brzmienie (w Hiszpanii dokonali tego Walencjanie też będący pozaeuropejskim ludem). To spowodowało dylemat strukturalny złożony, bowiem zaczęto uznawać jakoby Słowianie o zbyt różniący się urodą, mentalnością i kulturą od mieszkańców zachodniej Europy, miały by być z mieszkańcami Zachodniej Europy powiązani. Powstała teoria PIE, w której to „Ariami” zaczęto nazywać potencjalnych „przodków Europy”, nazwano ich też „Proto-Germanami”, mimo iż testy DNA 150 lat potem udowodniły, że Germanie, to wyłącznie brakujące ogniwo między Skandynawami, a Celtami. Stało się to przyczyną powstania ideologii nazistowskiej, choć na szczęście sam Hitler uważał Słowian za Azjatów i porównywał Rosję i Polskę do Kaganatu Mongolskiego. Mimo tego brak wiedzy o rzeczywistych ariach stał się motywem III Rzeszy, która z resztą w dawnych graniach była w większości terenów była zamieszkiwana przez potomków Słowian (Pomorzanie, Połabianie) i Bałtów. Termin „aryjski wygląd” stał się eufemicznym określeniem przeciwstawiającym się wyglądzie żydów. W rzeczywistości jednak Ariowie nie przypominają, ani Niemców, ani Żydów, a testy DNA potwierdzają pokrewieństwo Słowian z ludami Autajskimi, czemu jednak przeciwstawiają się współczesne prawicowe teorie spiskowe. Także swastyka stanowiła dawniej symbol syberyjski (być może słońca), który to przynieśli Słowianie do Europy (odkrycia sprzed naszej ery), co dało go na polskie monety, potem odznaki i też na flagę III Rzeszy (poprzez tzw. Prusaków). Ariowie zaś przenieśli go do Indii, gdzie stał się symbolem Buddyzmu i Dżinizmu, skąd poszedł też do Indii i Chin. Ze względu na pokrewieństwo Ariów z Polakami, do dziś w Indiach mówi się na mędrca „Guru”, deva śmierci „Jamą”, a Mara to demon kuszący buddę i symbol zła świata (u Słowian, Mara to demon nocnych koszmarów, co sugeruje, że oba pochodzą od stworzenia, w którego wierzyli starożytni Ałtajczycy, stąd też Anglicy wzięli słowo „nightmare”)

Komiacy i Karelianie 30/60

Komiaczka koło Cerkwi

Komiacy i Karelianie, podobnie jak jak Finowie, zaliczają się do ludów uralskich, którzy to mieli dać początek ludom a tajskim, kiedy to wyodrębnił się gen R1a1 Komiacy mieszkają na zachód od samych gór Ural, gdyż wyemigrowali z tamtą podobnie jak Karelianie.  Komiacy to lud, który zamieszkuje przede wszystkim obszar Federacji Rosyjskiej (Vielikaya Roś), gdyż Rosja (Ruś Moskiewska) to jedynie jeden z wielu obszarów tego państwa, nawet na zachodniej części, choć rozpowszechnienie się języka Rosyjskiego na skutek budowy linii kolejowych może dawać inne złudzenie. Karelianie z kolei zamieszkują obwód autonomiczny, lecz Karelia jednocześnie to część Finlandii. W związku z tym naród jest podzielony. Dawniej przed II Wojną Światową, do Finlandii należała nieco większa część Karelii, potem weszła pod okupację ZSRR, a obecnie jest pod okupacją Rosji. Nadal jednak większość Karelii to obszar od wieków w granicach tego państwa.

Nenetowie/Jamalczycy

Stroje ludowe Jamalu.

Nenedowie mieszkają w autonomicznym terenie o tej samej nazwie, tuż koło oceanu arktycznego, stanowią jedna z najbardziej peirwotnych ludności uralskiej, jeszcze zanim rozpowszechniła się w samych górach. Symbole folklorowe są typowe dla ludów turkuckich czy słowiańskich. Zasłynęli między innymi dzięki oporowi przeciw carowi rosyjskiemu, a także komunistom. To właśnie na tej wysokości, najszybciej zachodziła ewolucja, która dała początek animistycznym narodom tej części świata. Jedzenie mięsa wpłynęło na kształ głowy (szczęka wysunięta w dół), zasłanianie twarzy haustami przed zimnem, na zanik zarostu na dolnej części twarzy, a samo zimno na zmiany w oczach w postaci większej ilości tłuszczu w powiekach i ich ukryciu, proste włosy mające nie przepuszczać zimnego wiatru. W różnych narodach, które później się ukształtowały z pochodzenia, z rejonów tego klimatu wyodrębniły się pewne pod-rasy i gałęzie, jedną z nich są Słowianie i Finowie. Porównanie Słowian do najmniej podobnym części owej rasy syberyjskiej może dawać złudne wrażenie, jednak już przekroczenie Łaby i kontakt z ludnością germańską, daje dobrze znać że mamy więcej cech ludów syberyjskich, tylko część z nich jest odrębną gałęzią, a my nie mieliśmy punktu odniesienia. Co prawda w Polsce można spotkać też ludzi o „germańskiej” urodzie, jednak występują oni tylko w miejscach, gdzie sprowadzono osadników niemieckich z w XIV wieku. Niemcy zaś przypominają bardziej ludność bliskwoschodnią (powieki „Hitlera” czy kształt twarzy o zupełnie innym typie szczęki). Trzeba też dodać, że obecność oceanu arktycznego, mogło być przyczyną  tego, że w stworzeniu świata według tych ludach występuje tzw. mit wyłowienia czyli powstania świata z bezkresnego oceanu.

Kantowie, Mansowie, Selkupowie/Permaicy 30/60

Chata i sztuka Kantów

Ludność zamieszkująca góry Ural, o różnych odłamach językowych. Istotną sprawą jest fakt, że miejsce będące ojczyzną Lapończyków, Finów, Komiaków i ludów Uralu to (po kolei według wymienionych wcześniej języków) to: Sami, Suomi, Komi, Samoja – co z kolei jest już jednoznacznie. Podobnie jak Karelianie czy Nenedowie, są niezwykle spokrewnieni genetycznie z Finami, Estończykami, Łotwianami, Prusami i Litwinami. Co prawda występuje duże powiązanie zarówno jednych i drugich ich również, ze wspominanymi Słowianami, ale to dlatego, że haplogrupa R1a1 i N1c1 w wielu regionach euroazji przenika się nierozerwalnie, co jest tylko potwierdzeniem, pochodzenia jednej od drugiej.

Jakuci 30/60

Festiwal Jakucki

Jakuci (Sacha) mają haplogrupę R1a1, zaś reszta ma Z. w rejonie, miast Akhai, Kobyay, Evik czy Kukonu, R1a1 jest najwięcej. Trudno ustalić, gdzie wyodrębniła się haplogrupa Z, jednak Jakucja to jedna z potencjalnych kandydatów, tuż koło Kazachstanu. Zarówno język Jakucki jak i Tatarski, są często omawiane jako podobne do jezyka Japońskiego (Nihon), z kolei Japończycy według genów mają pochodzić od Ajnów, których z kolei język utożsamiano z językami Alaski, a nie od dziś wiadomo, że mieszkańcy alaski pochodzą z tej części Federacji Rosyjskiej, gdzie znajduje się między innymi Czukotka, oraz… Jakucja. Jeśli mówić o Jakutach, to trzeba wspomnieć o niezwykłym wręcz podobieństwie ich folkloru do folkloru Białorusi, zaś część z tych elementów Jakuckich występuje, u Ajnów. Jakuci z okolic miast wcześniej wymienionych to jedne z najbardziej spokrewnionych ze Słowianami populacji, według testów haplogrup Y-DNA. Dalsze losy i kwestia haplogrupy Z to już trudniejsze analizy. Pod koniec należy dodać, że mit o powstaniu świata według całości Jakutów, oraz Ewaneków jest niezwykle wręcz podobny do rdzennego mitu stworzenia świata według Słowian. Niektóre testy DNA, znajdują nawet obszar z wysokim R1a1 dalej, na północny wschód, blisko Czukatki

Kazachowie z okolic Atyuarau 50/60

Łuczniczy strój Kazachski

Kazachowie to ponownie, głównie haplogrupa Z, jednak w obwodzie Atyarau, Mangystau i Zachodni Kazachstan posiadają bardzo podobnę do Polaków ilość R1a1. Ci Kazachowie nie różnią się niczym, ani pod względem języka, ani wyglądu, gdyż tutaj R1a1 i Z się przenika. Sama kultura Kazachów bliźniaczo przypomina kultury Kirigisów, chociażby biorąc pod uwagę podobieństwo uzbrojenia dawnych Kazachów do Hunów, czy Sarmatów (Ukraińców), a patrząc aż przez Jakucję czy góry Ałtaj ma się nieodparte wrażenie, że kultura ludów z haplogrupą Z jest niemal identyczna i bardzo płynna z kulturami haplogrup N1c1 i R1a1. Symbol Słońca wschodzącego wokół gór, został we fladze Kazachstanu (o barwach podobnych do flagi Ukrainy) zmieniony tak, aby kształt góry przybierał ptak, opisywany potem jako orzeł, choć biorąc pod uwagę symbol kura jako symbol jutrzenki, być może symbol orła ma podobną genezę u kazachów jak i w Polsce, gdzie stopniowo ewoluował z kura na monetach i godłach, by potem został skopiowany przez zachodnich sąsiadów.

Partowie 50/60

Partowie są autajską mniejszością w Iranie. Zdecydowana większość mieszkańców Iranu stanowią Persowie, ludność bliskowschodnia. Pas na północy Iranu zamieszkują Partowie – ludność północnego pochodzenia spokrewniona z Ałtajczykami, w tym Słowianami. Mniej więcej 25% ludności Iranu stanowią Partowie, którzy dawniej zetknęli się z Persami. Według źródeł historycznych, Partowie dysponowali podobną do Słowian, Kazachów czy Mongołów uzbrojeniem, używając masowo łuków pancerzy stworzonych z małych płytek, byli mocno związani z używaniem koni, nosili nawet wąsy podobne do tych, które odnaleziono w rzeźbach Słowian zachodnich, podobne do tych noszonych przez wojowników ałtajskich czy mongolskich. To właśnie Partowie wprowadzili do Persji tego typu uzbrojenie, nieznane w tej części świata. Nie ulega wątpliwośći, że Partowie mieli typowo Turkuckie, Scytyjskie podejście technologiczne. Obecnie język partów został wchłonięty przez język Perski, co było powodem dylematu strkturalnego podobnego jak w przypadku Ariów i Hindusów, ostatecznie rozwiązanego przez inne źródła. Partowie po podbiciu Persów, pokonali również atakujące ją oddziały Wschodniorzymskie, a był to dopiero zwiastun ataku Autajskich ludów na Bizancjum, które stało się jasne w chwili ataku Kaganatu Turkutów, używającego identycznego niemal uzbrojenia. Obecnie Partowie stanowią mniejszość Islamskiej Republiki Iranu, lecz mimo tego, że wyznają Islam, to jednak podchodzą do niego mniej kosnerwatywnie od Persów. Partowie mieli jednak jeszcze inny wpływ na losy Persji i to nawet znacznie przez nią wykraczający. Obecny w wielu wierzeniach syberyjskich, oraz w religii słowiańskiej „mit wyłowienia” posiada podobny wątek do zoroastrańskiego motywu Ahur Mazdy i Arymana. Zoroastarianizm pojawił się w Persji nagle i w nieoczekiwany sposób spotkał się z rdzenną religią Persji – Mitryzmem. Z czasem dał początek wątkom pierwszych ksiąg Bibli. Sugerując podobieństwo do mitu słowiańsko-autajskiego (syberyjskiego), oraz genetycznej oraz antropologicznej (w kwestii fizycznej), obecności ludów pochodzenia syberyjskiego na północy Persji, można wywnioskować, że Ahur Mazda i Aryman to to samo co stwórca i wróg w religiach syberyjskich (w słowiańskiej, przedstawiony jak Białobóg i Czarnobóg), jako wynik syntezy mitryzmu z szamanizmem. Co z koleji potem połączyło się z wierzeniami Izraelitów i utożsamiono z Jahwe (co ciekawe, pierwsze księgi Biblii mają pewne motywy nie po jawiące się potem) co dało początek Judaizmowi. Następnie zaś wywodząc się z Judaizmu, chrześciajństwo musiało ulec wpływowi słowiańskiego szamanizmu (w ten sposób utożsamiono upadłe anioły z diabłami, Jana Chrzcielna z Kupałą, Maryję z Jutrzenką) – doszło więc do pewnego rodzaju sprzężenia zwrotnego.

Tatarzy 50/60

Tatarki na festiwalu

Po XVIII wieku większość Tatarów posługuje się językiem Rosyjskim. Trzeba jednak wiedzieć, że mimo dość małego obszaru występowania języka Tatarskiego, to de facto Tatarstan zaczyna się tuż za Moskwą. Tatarzy posiadają wiele dorobku technologicznego podobnego do dorobku Hunów czy Kirigisów. Do tego ich zdobienia są podobne do zdobień Jakutów, sami Tatarzy są kulturowo pomiędzy Jakutami, a Kirigisami. Należy zauważyć natomiast, że Jakuci czy Tatarzy są źródłem zdobień znanych z „Tureckich Dywanów”, gdzie wzory płynne układają się jako odbicie lustrzane i tworzą popularny wzór. Po podbiciu półwyspu Tureckiego przez Turkutów (czyli w dużej mierze Tatarską) przynieśli na bliski wschód azjatyckie wzory. Wzór „arabski” w bliższym przyjrzeniu się jest czymś zupełnie innym niż wzór „turkucki” (błędnie nazywany tureckim, tak jak z resztą hetyci są błędnie nazywani turkami). Motywy tych zdobień przypominają nieco słowiańskie motywy ludowe, dywany turkuckie były szczególnie popularne w Rosji, a i także w Polsce, stanowiąc poniekąd jedno z motywami Polskimi.

Ewanecy 30/60

Ewanecy koło namiotu

Podobne zagęszczenie typowego dla słowian genu posiadają również Ewanecy, szczególnie ci z okolic obwodu Jakatenburga, sporo z nich na zachodzie mówi już tylko po Rosyjsku, natomiast w środku i wschodzie nadal obecny jest ich język. Ewanecy posiadają własne obwody autonomiczne. Stworzyli stroje, które jak wiele w regionie są dostosowane do zimna. Takie stroje stały się prekursorem chociażby japońskiego (wcześniej ajnuskiego) kimona, oraz turkuckiego (jeśli nie uznawać samych Ewaneków za część turkutów) żupanu. Według wykopalisk, stroje chroniące przed zimnem tego typu nosili Słowianie jeszcze przed chrztem. Ewaneckie różnią się tym, że charakterystyczne są dla nich zdobienia, które wraz Buriackimi, są uważane za prekursora zdobień Indiańskich. Ewanecy to lud szamanistyczny, a wiele motywów z ich mitologii jest podobne do motywów z mitologii słowiańskiej. Jeśli zaś wrócić do Indian, to warto wspomnieć, że Indian, Inuitów, Buriatów, Ałtajczyków, Słowian, Finów, Ewaneków oraz Ajnów, oprócz szamanizmu łączy jeszcze jedna istotna rzek – wszystkie 9 ludów stawiały(ją) totemy.

 Gaugazowie 40/60 + J2

Gaugazowie na uroczystości ludowej

Gaugazowie to lud ałtajski mieszkający w Mołdawii, mający podobne zdobienia na strojach ludowych co Jakuci, zaś niektóre ich nakrycia głowy przypominają stroje Ewaneków czy innych ludów syberyjskich.

Nepalczycy 50/60

Nepalski góral

Wraz z Ariami (hindusami „azjatyckimi”) istnieje, druga ponad 30 mlnowa społeczność Nepalczyków – ich język jest podobny do języków używanych przez tą pierwszą ludność. Sami Nepalczycy są szczególni podobni do Ujgurów. Wartym odnotowania faktem jest niesamowite wręcz podobieństwo mentalności Nepalczyków do mentalności Polaków. Oba narodu wyznają zasadę, że jeśli czegoś nie ma trzeba, improwizować i poradzić sobie samemu. Nie jest dla nich dziwną rzeczą, piec kurczaka palnikiem propanowanym, gdy nie ma akurat kuchenki pod ręką. Ponadto potrafią zawsze się przeciwstawić gdy coś im się nie podoba, tak chociażby odparli atak Brytyjczyków w XIX wieku, czy obalili w 2008 monarchę, który dawniej w ramach komunizmu ogłosił się żywym bogiem robiąc szkody w całym Nepalu. Podobne u Nepalczyków jest podejście do wykorzystywania przedmiotów do innych celów niż domyślne, gdy jest to konieczne, w Polsce zwane żartobliwie januszyzmem, popularne też w Japonii.

Udmurci 60/60

Wioska Udmurcka

Udmurci są narodowością żyjącą pomiędzy Tatarstanem, a Uralem. Ich stroje przypominają żupan, albo kimono.

Baszkierzy 50/60

Baszkierska rekonstrukcja militarna

Baszkierzy (Baskiria) to jeden z ludów, który deklaruje się wśród ludności pochodzenia Chazarskiego (okolice Rostowu nad Donem). Ich języki, wraz z tararskim (Tatarzy Krymscy) jest pozostałością po języku Chazarskim, który zaczął zanikać po XVI wieku. Baskierzy używają symboli tamgi – które to występują wśród wielu ludów spokrewnionych ze Słowianami, oraz wielu symboli związanych z runami, wywodzącymi się z symboli analogicznych do tamgi (widocznych często w dywanach rejonu). Te symbole dały początek dwóm odmianom głagolicy (oprócz analogii kroju i pokrewieństwa ludów, kilku kronikarzy wspominały jakoby Słowianie mieli korzystać z run), a po połączeniu z literami greki – cyrylicy. Baszkierzy to też naród, który podczas drugiej wojny światowej wsparł Oś, oczekując po 1941 roku możliwości walki ze Stalinem.

Karaczajowie 50/60

Trudno powiedzieć czy Karaczajowie są związani z miastem Karachi, bowiem lud ten nawiązywał zapewne kontakty. To kolejny już lód Rosji, który nazywa się na „K” co nie jest przypadkiem. Jednocześnie Karaczajowie jako strój ludowy wykorzystują coś co przypomina Żupan, a wśród motywów ludowych są zarówno kręte przypominające dywan Kazachski, jak i motywy „pikselowe” (typ haftu podobnie jak na Ukrainie) przypominający wzorki Jamalskie czy Białoruskie.

Kumycy 50/60

Docieramy do takich więzów pokrewieństwa, że Komiacy i Kumiacy, których dzieli ponad 2 000 km, mają tak anologiczne języki, że narody określają siebie niemal tak samo (coś jak Słowacy i Słoweńcy). A to tylko jeden z przypadków. Ludność R1a jest uważana za pierwszą, która osiodłała konia (ktokolwiek widział Husarię, Kazachstan, Scytów, albo Kirgiztan ten wie o co chodzi) nic więc dziwnego, że ludy rozpowszechniły się i rozmnożyły na takich odległościach. Kumycy to kolejny przykład symbolu tamgi w kulturze, analogicznej do tamgi Jaćwińskiej, oraz charakterystyczna „Ruska czapka”. Kumycy mieszkają w podobnym rejonie co dwa poprzednie populacje. Budują jurty i mają instrumenty podobne do tych, których używali starożytni i średniowieczni Słowianie.

Nogajowie 50/60

Nogajowie to kolejna już ludność z grupy ludności Chazarów nie-rosyjskojęzycznych w Rosji. To równocześnie nieco różniąca się urodą od pozostałych braci z rejonu. To jednocześnie jedna z ważnych ogniw pomiędzy rasą słowiańską, a daleko azjatycką – a takich ogniw – można na Syberii znaleźć masę. Nogajowie posiadali kiedyś własne państwo – własną ordę (czy jest to związane ze słowem „horda?” – najpewniej tak) czyli jedną z nazw oprócz kaganatu dla większości państw używanych dawniej w tym rejonie. Łączy się ich z Kumanami i Kipczakami – najpewniej to jeden lud). Są powiązania z Kałmucją (podejrzanie dziwna po raz kolejny nazwa?), ale według jednej z tez Kałmuci przybyli z Mongolii co by się zgadzało, gdyż różnią się zarówno od Nogajów jak innych ludów regionu, według innych to z kolei „Mongołowie Zachodni”. Kałmuci tak jak reszta Chazarii stała się częścią Rosji po XVI wieku, kiedy to Ruś Moskiewska (czyli jedyna „właściwa Rosji”) była już tylko kilkunastoma procentami powierzchni Carstwa…

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s