Rozwój i historia narodów nie jest oparta na deklaracji słownej oraz na używaniu jednego z wielu języków, lecz na tożsamości bezwględnej. Często jeden lud wydawał się dominatorem innego, w rzeczywistości to ten drugi przejmował nad nim władzę. Stworzenie pojęcia grup językowych i ocenianie narodowości po języku stworzyło błędy w przypadku językowych syntez i adaptacji (oraz zapożyczeń) bowiem procedura ta oznaczała, że wystarczyło aby naród zadeklarował inny język by nagle zniknąć z mapy. Jednym z najlepszych przykładów jest Rosja, której definicja zmieniła się tak że deklarowanie narodowości Rosyjskiej, nie oznacza deklaracji narodowości… Rosyjskiej?
Ruś była obszarem obejmującym tereny od Zamościa po Moskwę, od Petersburga po Odessę. W granicach dzisiejszej Rosji istnieli Słowianie Ilmeńscy, Radymicze i Watycze. Dalej zaczynał się już Tatarstan, Karelia czy Komia. Mieszkały tam już bardziej różniące się plemiona w porównaniu z Białorusinami czy Ukraińcami – Marioie i Mieszczerowie.
•Po XIII wieku, z małych księstw stopniowo wykształciło się jedno duże państwo na najbardziej wschodniej części Rusi – Ruś Moskiewska. •Do XV wieku państwo było relatywnie niewielkie. Dopiero po XVIII wieku ogłaszano wstąpienie kolejnych terenów do Carstwa Rosyjskiego. Działania te spotkały się z akceptacją miejscowej ludności, co umożliwiło zmianę na taką skalę. W ciągu 300 lat państwo Rusinów powiększyło się o ludność Tatarską, Chazarską, Karelską, Lapońską, Komiacką, Nenecką, Jamalską, Jakucką, Ewanecką, Ałtajską, Ajnuską, Jupicką i wiele innych. Ostatecznie w XX wieku tereny dzisiejszej Rosji zamieszkiwało ponad 150 różnych narodowości, a Rosjanie stanowili tylko niewielką jej część.
W XVI wieku za Uralem nie było śladu działalności Rosjan, zaś kronikarze byli w stanie opisać tamtejsze ludy, choć oczywiście musieli przyjąć pewna umowność. Choć ludy te miał podobnie jak Rosjanie kulturę wywodzącą się z animizmu i wiele wspólnych cech zdobień czy mitów to jednak nie byli samymi Rosjanami
Budowa kolei transsyberyjskiej rozpowszechniła język rosyjski wśród innych ludów. Na początku XX wieku był już obecny na południowym krańcu Rosji. W tedy też zaczęła być budowa na nowa ideologia – zjednoczenie ludów słowiańskich, uralskich i autajskich, które miała być kontynuowana przez ZSRR. Wchłonięto Litwę, Kirigistan, Kazachstan i inne kraje, a także próbowano zdobyć tereny, Finów, mniejszości Peszto w Pakistanie, mniejszości Partów w Iranie oraz Ujgurów w Chinach. Stalin przewidział pokrewieństwa między ludami dziesiątki lat przed testami DNA, Hitler z kolei określił ZSRR jako sukcesora Chanatu Mongolskiego, Turkuckiego i Scytyjskiego. Napięta była sytuacja ws. Ajnów którzy byli brakującym ogniwem między Japończykami, a Orokami z Sachalinu.
•Według autora Jednego Artykułu rdzenna ludność Sachalina składała się z Ajnów i innych ludów rdzennych, a obecna składać ma się z „Rosjan”. W rzeczywistości praktycznie cała składa się z rosyjskojęzycznych Ajnów i paru innych rdzennych ludów, więc jest tym samym ludem i przede wszystkim – autochtonicznym (tekst, który ujrzałem na Wikipedii natychmiast zmieniłem). W taki sam sposób dochodziło do fałszerstwa autochtonicznej ludności w USA, kiedy to mapy robiono na podstawie tego kto deklarował jaki język, nie zaś na podstawie tego skąd były ich geny. Podobne fałszerstwo istniało w przypadku Kanadyjskich Inuitów, kiedy to podczas fałszowania wydarzeń z XIX wieku przez środowiska antyklerykalnych, sprowokowano Inuitów do wysadzanie kościołów i zniszczenia pomnika JPWII. Interpretacja fałszywych danych demograficznych ma często charakter histeryczny.
Istnieje jeszcze wiele innych przykładów takich działań w środowiskach takiego typu i wykorzystujących niewiedzę do sprzedaży swoich książek i prasy, gdyż zjawisko te jest błędnie mylone z „eksterminacją”, gdyż zniknięcie narodów z mapy nie jest związane z ich śmiercią lecz błędem w katalogowaniu ludności. Nigdy nie zdarzyło się aby jakiś naród zniknął, co najwyżej zmieniał język. Przykładów jest sporo.
Nie da się sprawić by lud, który drugiemu jednocześnie próbuje narzucić dany język osiągnął sukces (przykłady chociażby rusyfikacji w Polsce), bowiem daje to odwrotny efekt. Gdy jednak naród dobrowolnie przyjmuje dany język, to wówczas jednocześnie naród używający jeżyka, który przyswaja naród „przyswajający” sam staje się pod jego wpływem (jedna z zasad teorii dyfuzji, w tym przypadku przypomina Newtonowską zasadę „akacja reakcja” czyli Nietzhe’owe „ciemność patrzy w ciebie, gdy ty patrzysz w nią”) i dwa języki się łączą, w proporcjach zależnych zazwyczaj od populacji. W tym przypadku mówimy natomiast (podobnie jak w przypadku ameryki południowej) o jeszcze innym zjawisku. Rosyjski był językiem urzędowym pozwalającym na porozumiewanie się wśród ludności władającej 150 językami. Mimo, że wiele z nich było tak podobnych że ludzie mogli się zrozumieć, to jednak ogólnie jako całość był problem. Co za tym idzie 150 narodów aby porozumieć się między sobą również w codziennych sprawach (np. Ewanek jedzie na Jakucję pracować w fabryce, zarządzanej przez Buriata i ma sąsiada Ałtajczyka) używali Rosyjskiego – w ten sposób stał się on tak opłacalny, że się przyjął, tym bardziej że miał masę podobnych zgłosek i zasad gramatycznych. Głównym ośrodkiem rozwoju nowego języka była kolej transsyberyjska, duże miasta i rejony nadrzeczne oraz górnicze.
Kiedyś podczas wywiady dla kanały „Planeta Abstrakcja” o Dałmucji – zapytano mieszkankę dlaczego zadeklarowała w spisie „narodowość Rosyjską”. Odpowiedziała, wówczas że „Dałmuci są rodzajem Rosjan”, co świadczy o zmianie definicji słowa Rosjanin – ta pierwsza straciła na aktualności już po 1600 roku… (a także dowód dlaczego lepiej nie używać spisów powszechnych jako źródła na temat narodowości…)
W 1991 po nagłej likwidacji ZSRR ludność naprędce zorganizowała nowe państwa na terenie dawnego państwa. Twór zwany Federacją Rosyjską obejmuje jedynie 1/30 całej po wierzchu i choć aglomeracja Moskwy zamieszkiwana jest przez 10 mln mieszkańców, a gęsto zaludnione są też inne obszary Rusi Moskiewskiej to jednak jest to tylko mała część całej Federacji Rosyjskiej, zaś Ruś stanowi tylko ułamek całego elektoratu Federacji Rosyjskiej, która jest często nazywana właśnie tak, nie zaś Rosją, gdyż Rosją jest tylko w ułamku.
Mimo, iż nigdy język Rosyjski nie był tak powszechny to jednak nie zmienia to nic w kwestiach demograficznych. Ciekawa jest sytuacja z Chazarami, gdyż jednocześnie druga połowa tej ludności znalazła się wiek temu w granicach Ukrainy (wschodnia Ukraina oraz Krym) i choć obecnie mówią po Ukraińsku to jest jedną populacją ludem i obecnie stara się dołączyć do Rosji, aby zjednoczyć się z resztą ludu Chazarów, zamieszkujących między innymi Rostow nad Donem.
Historia na Nowo 